Home

 

FEYENOORD

Jan Mulder (oud-international en vader van de latere Schalkespeler Youri Mulder) in zijn biografie:
Ik heb een paar maal oog in oog gestaan met een kwantitatief grote Feyenoorddelegatie. Een bepaalde bijeenkomst herinner ik mij nog als de dag van gisteren. Men schermde met de voorhoede Rensenbrink, Cruijff en Grabowski. Daar paste ik mooi tussenin. Wat een fantastische aanblik zou dat in een volle Kuip geven. Daar moest ik toch wel een beetje gevoelig voor zijn. Dat was waar, maar: Zullen we nu tot concrete zaken komen? Ik hoor het me nog zeggen.
Mulder vertrok in de zomer van 1972 van Anderlecht niet naar Feyenoord maar naar Ajax.
Rensenbrink bleef gewoon bij Anderlecht en Cruijff kwam ook niet naar Rotterdam.
En Grabowski? De interesse voor de rechtsbuiten van het Duitse elftal was heel serieus. De kranten stonden er vol van:
ALLEEN VEEL GELD HAALT GRABOWSKI VAN HUIS. FEYENOORD LONKT NAAR JURGEN GRABOWSKI!
Een krantenartikel:

Jurgen Grabowski (1.71m en 62 kilo zwaar) Is een gewild man. Niet alleen Feyenoord zou hem graag willen kopen. Er is meer belangstelling. Jurgen Grabowski: Er zijn meer clubs geweest. Welke? Dat mag ik niet zeggen. Bundesligaclubs waren er ook bij. Maar die zullen ongetwijfeld niet kunnen betalen wat de wereldkampioen op tafel kan leggen. Als het zover is zal ik alle aan- biedingen naast elkaar leggen en dan eens rustig overleggen welke ik zal grijpen. Ik ben nu 26 jaar, na het einde van het seizoen vrij man- in mijn contract is geen clausule voor de club opgenomen- het is nu mijn kans.

Maar ook Grabowski kwam niet naar Feyenoord. De reden?
Een vriendschappelijke wedstrijd tussen Feyenoord en Grabowski’s Eintracht Frankfurt.
De Feyenoorders wisten van de belangstelling voor Grabowski. Zijn komst zou ploeggenoot Henk Wery zijn basisplaats kosten. Wery was geen wereldspeler maar hij kon toch wel leuk
voetballen en was bovendien een aardige gozer. Nee, die Grabowski moest maar lekker in Duitsland blijven
Jurgen heeft het geweten. Rinus Israel, Theo (de tank) Laseroms en Willem van Hanegem raakten hem aan alle kanten. Grabowski was Feyenoord zat en kwam niet naar Rotterdam.
Jammer. Het is makkelijker te spelen met een vedette als Willem van Hanegem dan tegen hem.
Jaren later, in het midden van de jaren tachtig, kwam de Duitser Jupp Kazcor wel naar De Kuip.
Helaas was deze aankoop van VFL Bochum van iets mindere kwaliteit dan Grabowski
In het seizoen 1979-1980 speelde Grabowski opnieuw met Eintracht tegen Feyenoord.
Van het legendarische Feyenoord elftal was alleen Wim Jansen overgebleven.
Grabowski liet zien dat hij nog steeds aardig kon voetballen. In Frankfurt won Eintracht met 4-1.
In Rotterdam verloor het Eintracht van Grabowski, Holzenbein, Pezzey en Bum Kum Cha voor 65.000 toeschouwers met slechts 1-0. Later dat seizoen won Eintracht de Uefa-Cup.

Feyenoord won 22 jaar na Eintracht Frankfurt voor de tweede keer in haar bestaan de UEFA-Cup.
Op 8 mei 2004 werd in Rotterdam met 3-2 gewonnen van Borussia Dortmund door twee doelpunten van Pierre van Hooydonk en een doelpunt van de Deense international John Dahl Tomasson. Dit jaar treft Feyenoord in de UEFA-Cup opnieuw een Duitse traditionsverein: Schalke 04.
Net als Schalke heeft Feyenoord de naam een arbeidersclub te zijn. Schalke is de club van de mijnwerkers terwijl Feyenoord de club van de havenarbeiders is.
Die arbeidersmentaliteit is ook altijd terug te vinden geweest in de club. Waar concurrent Ajax in het algemeen de technischere spelers had moest Feyenoord het meer hebben van de werklust.
En net als bij Schalke04 en ook bij Borussia Dortmund is het in Rotterdam nooit rustig. Er gebeurt altijd wat. Ontslagen trainers, ontevreden supporters, mislukte aankopen, financieel wanbeleid, problemen met de belasting.
Schalke en Borussia Dortmund zijn aartsrivalen. Die wedstrijden zijn voor de supporters het hoogtepunt van het seizoen.
De aartsrivaal van Feyenoord heet Ajax.

Natuurlijk PSV heeft ook altijd een leuke ploeg gehad met buitenlandse vedettes als Romario en Ronaldo maar een Ajax-Feyenoord is nooit te vergelijken met een wedstrijd van Ajax of Feyenoord tegen PSV. Een Echte voetbalfan is in Nederland supporter van Ajax of Feyenoord.
Supporters van PSV zijn alleen in de buurt van Eindhoven te vinden.
Al in het begin van de vorige eeuw waren Feyenoord en Ajax de absolute topclubs van het land.
De strijd om de landstitel of om de nationale beker ging meestal tussen Rotterdam en Amsterdam. Feyenoord-Ajax is altijd een titanenstrijd in een vol stadion ongeacht de stand op de ranglijst.
Het hoogtepunt beleefde deze strijd eind jaren zestig begin jaren zeventig. Zowel Feyenoord als Ajax hadden een team van werelklasse.
Feyenoord had met Ernst Happel een toptrainer. Volgens Happel was aanvoerder Rinus Israel de beste libero van Europa. Het middenveld met de Oostenrijkse international Franz Hasil en de Nederlandse internationals Wim Jansen en Willem van Hanegem was van wereldklasse terwijl de Zweedse spits en international Ove Kindvall jarenlang vele doelpunten scoorde.
Ove Kindvall was ook de man die op 6 mei 1970 voor Feyenoord de winnende 2-1 scoorde in de EuropacupI-finale in Milaan tegen Celtic Glasgow. Volgens Celtic-manager Jock Stein was Willem van Hanegen de ster van de avond en de beste middenvelder van Europa.
Later dat jaar won Feyenoord ook nog de wereldbeker na twee veldslagen tegen Estudiantes.
Ajax had al in 1969 de Europa Cup I-finale gehaald maar Feyenoord was de eerste Nederlandse club die hem won! 
Ajax had ook internationale klassespelers als Ruud Krol, Gerrie Muhren, Johan Neeskens, Arie Haan, Piet Keizer en natuurlijk Johan Cruijff.
In het begin van zijn loopbaan speelde Cruijff niet graag in de Rotterdamse Kuip.
Net als Grabowski werd ook Johan geprovoceerd en hard aangepakt door het centrale verdedigingsduo Israel-Laseroms. Voor de wedstrijd gingen ze even bij de magere Cruijff langs.
Als je vandaag bij ons in het strafschopgebied komt dan kom je er niet meer levend uit!
Later was Cruijff niet meer te intimideren. Terwijl Feyenoord na de EuropacupI-winst in 1970 steeds vroegtijdig Europees werd uitgeschakeld won Ajax drie maal op rij de Europa Cup-I.
Ook nationaal gezien was het Ajax van Johan Cruijff niet meer bij te houden voor Feyenoord.
Het absolute dieptepunt was wel de 1-5 thuisnederlaag op 15 april 1972 tegen de Amsterdammers. Na afloop circuleerde de volgende grap onder de Feyenoord-supporters:
Ze kunnen dat gras in de Kuip beter vervangen door schaamhaar daar voelen die lullen zich beter op thuis!
Na het vertrek van Cruijff in augustus 1973 naar FC Barcelona was Ajax niet langer ongenaakbaar. Feyenoord profiteerde en werd in 1974 landskampioen.
Ook werd dat jaar de UEFA-Cup gewonnen. Nadat onder andere VFB Stuttgart was uitgeschakeld won Feyenoord de finale van Tottenham Hotspurs.

Dat was voorlopig het laatste succes. De jaren erna waren niet bepaald succesvol. Willem van Hanegem kreeg van bestuurslid Fred Blankemeyer nog wel een bos bloemen: Voor je 25e gele kaart! Een dag later gaf Van Hanegem een bos bloemen aan Blankemeyer: Voor je 25e miskoop! Een paar jaar eerder had Van Hanegem van trainer Ernst Happel een boete van 100 gulden gekregen. Een dag later gaf Van Hanegem in de kleedkamer aan Happel tweehonderd gulden. Geef de rest maar aan je vrouw! Later vond Van Hanegem die tweehonderd gulden terug in zijn jaszak.
Na het vertrek van Willem in 1976 bleef er in De Kuip weinig te lachen over. Het werd pas weer leuk toen Johan Cruijff in 1983 overkwam van landskampioen Ajax.
Cruijff was in Amsterdam afgedankt en hij was uiterst gemotiveerd om op 37-jarige leeftijd nog een keer met Feyenoord landskampioen te worden.
Cruijff speelde weergaloos en maakte Feyenoord bijna alleen voor het eerst in 10 jaar landskampioen. Er speelde nog een vedette in dat elftal: De huidige trainer van Feyenoord en toendertijd 22-jarige Ruud Gullit. Ondanks het kampioenschap hadden veel Rotterdammers geen zin om naar de Amsterdammer Cruijff te gaan kijken. Er kwamen gemiddeld slechts 24.000 toeschouwers.
Cruijff beeindigde zijn carriere in 1984. Een jaar later vertrok die andere vedette Ruud Gullit met de Deense international Ivan Nielsen naar PSV. Het begin van een zwarte periode.
De resultaten werden steeds slechter, de toeschouwersaantallen verminderden dramatisch (begin jaren 70 kwamen er gemiddeld nog 45.000 toeschouwers!) en de club kreeg problemen met de belastingdienst. Toen er weer eens waardeloos gespeeld werd kwamen woedende supporters het veld opgerend en moesten spelers en trainer de spelerstunnel invluchten. Geen enkele trainer kon Feyenoord meer op de rails krijgen, ook oud-speler Rinus Israel niet. In het seizoen 1990-1991 dreigde zelfs degradatie.
Er kwam echter juist op tijd een nieuwe voorzitter. Zakenman en havenbaron Jorien van der Herik pompte veel geld in de club en oud-speler Wim Jansen werd de nieuwe trainer.
Met succes! Feyenoord degradeerde niet en won in 1991 zelfs de nationale beker.
Ook in 1992 won Feyenoord de beker. Wim van Hanegem werd de nieuwe trainer en Wim Jansen technisch directeur. Na een conflict met zijn vroegere vriend vertrok Wim Jansen naar Schotland. Van Hanegem werd in 1993 met Feyenoord landskampioen en Feyenoord werd weer de volksclub met die grote toeschouwersaantallen in dat prachtige stadion.
Feyenoord was niet meer de rijkste club van Europa maar financieel ging het beter.
Ook omdat er weer ieder jaar Europees gespeeld kon worden. Natuurlijk hoorden de wedstrijden tegen die Duitse ploegen tot de mooiste. Ook in Duitsland kwamen de Feyenoord supporters in het nieuws. Positief en negatief.
Maar liefst 12.000 supporters vertrokken uit Rotterdam naar het Dusseldorfer Rhein-stadion waar tegen Borussia Monchengladbach gespeeld moest worden.
Minder positief was dat supporters van Feyenoord bij een Europese wedstrijd tegen Bayer Leverkusen een serieuse poging deden een gedeelte van het Ulrich Haberland-stadion te slopen.

In 1999 werd onder trainer Leo Beenhakker weer eens de landstitel gewonnen.
In 2000 werd Bert van Marwijk zijn opvolger. In 2002 won hij dus met Feyenoord de Uefa-Cup tegen Borussia Dortmund. Voorlopig het laatste succes. Feyenoord heeft weer supportersaantallen van rond de 40.000 toeschouwers en doet het aardig in de competitie maar heeft niet meer sterspelers als Wim van Hanegem en Ruud Gullit.
Wel heeft het sinds deze zomer een nieuwe trainer: Ruud Gullit.
Bert van Marwijk vertrok na 4 jaar uit De Kuip.
In vier jaar tijd was hij tien jaar ouder geworden. Veeleisende supporters, lastige pers, verwende spelers en altijd maar weer die druk.
Na zijn perspresentaie in Dortmund zei hij over Borussia:
Eigenlijk is die club Feyenoord in het groot.
Sterkte Bert!

Harry Walstra, 7-10-2004