Home

 

 

JURGEN GRABOWSKI

Jan Mulder in zijn boek Opmars der strafschopgebieden:
“Ik heb een paar maal oog in oog gestaan met een kwantitatief grote Feyenoord-delegatie. Een bepaalde bijeenkomst herinner ik mij als de dag van gisteren. Men schermde met de voorhoede Rensenbrink, Cruijff, Grabowski. Daar paste ik mooi tussenin. Wat een fantastische aanblik zou dat in de volle Kuip geven. Daar moest ik toch wel een beetje gevoelig voor zijn. Dat was waar, maar: “Zullen we nu tot concrete zaken komen?” Ik hoor het me nog zeggen.
Mulder vertrok in de zomer van 1972 van Anderlecht naar Ajax. Rensenbrink bleef gewoon bij Anderlecht en ook Cruijff kwam niet naar Rotterdam.
En Grabowski? De interesse voor de rechtsbuiten van het Duitse elftal was heel serieus. De kranten stonden er vol van:
ALLEEN VEEL GELD HAALT GRABOWSKI VAN HUIS! FEYENOORD LONKT NAAR JURGEN GRABOWSKI. FEYENOORDS GELD LOKT GRABOWSKI.
Een krantenartikel:

Jurgen Grabowski (1.71 m en 62 kilo zwaar) is een gewild man. Niet alleen Feyenoord zou hem graag willen kopen. Er is meer belangstelling. Jurgen Grabowski: “Er zijn meer clubs geweest. Welke? Dat mag ik niet zeggen. Bundesligaclubs waren er ook bij. Maar die zullen ongetwijfeld niet kunnen betalen wat de wereldkampioen op tafel kan leggen. Als het zover is zal ik alle aanbiedingen naast elkaar leggen en dan eens rustig overleggen welke ik zal grijpen. Ik ben nu 26 jaar, na het einde van het seizoen vrij man- in mijn contract is geen clausule voor de club opgenomen- het is nu mijn kans.”

Maar ook Grabowski kwam niet naar Feyenoord. De reden?
Een vriendschappelijke wedstrijd tussen Feyenoord en Grabowski’s Eintracht Frankfurt. De Feyenoorders wisten van de belangstelling voor Grabowski. Zijn komst zou ploeggenoot Henk Wery zijn basisplaats kosten. Wery was geen wereldspeler maar hij kon toch wel leuk voetballen en was bovendien een aardige goser. Nee, die Grabowski moest maar lekker in Duitsland blijven.
Jurgen heeft het geweten. Israel, Laseroms en Van Hanegem raakten hem aan alle kanten en Grabowski besloot zijn contract bij Eintracht toch maar te verlengen.

Grabowski was begin jaren zeventig al jaren international.
Op 4 mei 1966 debuteerde hij op zijn eenentwintigste in Dublin tegen Ierland. Duitsland won met 0-4. Een maand later hoorde hij tijdens het WK66 in Engeland bij de selectie van 22 spelers maar kwam hij geen seconde in actie.
Duitsland werd voor het EK68 uitgeschakeld na een 0-0 tegen Albanie.
Tijdens het WK70 van Mexico had Grabowski weer geen basisplaats maar viel hij wel sterk in tegen Peru en Engeland. In de halve finale tegen Italie had hij als linksbuiten wel een basisplaats.
In 1972 was Grabowski op het EK in Belgie tot aan de halve finale tegen de Belgen basisspeler. Hij begon de halve finale op de bank en viel de tweede helft in voor Uli Hoeness.
Duitsland won met 1-2 en speelde de finale in Brussel tegen Rusland.
Tot kort voor de finale was het onduidelijk of Hoeness of Grabowski in de finale zou beginnen. Tenslotte koos bondscoach Helmut Schon (en Beckenbauer?) voor Uli Hoeness. Zonder Grabowski werd Duitsland Europees kampioen.
Op het WK74 in Duitsland had “Grabi” opnieuw een basisplaats. De eerste twee wedstrijden tegen Chili en Australie werd er slecht gespeeld maar toch gewonnen.
De derde wedstrijd tegen de D.D.R. werd in Hamburg met 0-1 verloren. Grabowski werd uitgeroepen tot de grote zondebok. Bovendien kwam er nog een verhaal van Franz Beckenbauer in de pers. Jurgen was aan de bal natuurlijk wel aardig maar zonder bal…. In het moderne voetbal moest er natuurlijk wel meeverdedigd worden.
Als Schwarzenbeck of Vogts dit nou gezegd zouden hebben…. Maar Beckenbauer!!
Deze man was nog nooit met een vuil broekje van het veld gekomen laat staan dat hij ooit achter een tegenstander was aangelopen. 
Jurgen was een rustige, bescheiden jongen maar dit ging hem net iets te ver. Hij liep naar Beckenbauer en confronteerde hem met zijn uitspraken. Franz moest een beetje lachen. Hij had het natuurlijk heel anders bedoeld die jongens van de pers hadden het weer eens verkeerd begrepen. Nee, Franz was juist een grote Grabowski-fan. Hij had alleen maar gezegd dat Jurgen een fantastische speler was een veel te goed om achter zijn directe speler aan te lopen.
Franz en Jurgen schudden elkaar de hand.
Een paar dagen later schudde Beckenbauer in Dusseldorf voor de wedstrijd tegen Joegoslavie de hand van aanvoerder Dzajic. Grabowski zat op de tribune. Duitsland, met Herbert Wimmer van Borussia Monchengladbach in de basis, won met 2-0.
Door een blessure van Wimmer zat Grabowski weer op de bank tijdens de volgende wedstrijd in Dusseldorf tegen Zweden. Bij een 2-2 stand mocht hij in de tweede helft het veld in. Twaalf minuten later scoorde hij de 3-2 waarna Hoeness de 4-2 scoorde. 
De halve finale in Frankfurt tegen Polen werd door de Duitsers met Grabowski gewonnen na een doelpunt van Gerd Muller.
De nummer 9 van Duitsland speelde ook in de finale tegen Nederland. Het zou zijn vierenveertigste en laatste interland worden. Hij speelde niet echt opvallend tegen directe tegenstander Ruud Krol maar dat was ook niet nodig.
Op 7 juli 1974 werd hij dertig jaar en wereldkampioen.

Dertig jaar eerder was Jurgen geboren in Wiesbaden, een stad veertig kilometer ten westen van Frankfurt. Wiesbaden was een stad met ruim honderdduizend inwoners en bekend als internationaal kuuroord. Vanuit Wiesbaden werden in de tweede wereldoorlog vele Joden naar de concentratiekampen gedeporteerd.
(Waarom is de Duitse regering nu, 24 februari 2003, tegen een oorlog met Irak? Het is inderdaad onduidelijk of er massavernietigingswapens zijn maar juist in Duitsland moet men toch weten wat een dictator ook zonder deze wapens in eigen land kan aanrichten).
Op 20 juli 1944 werd door Duitse officieren een mislukte aanslag tegen Hitler gepleegd. 
Dertien dagen eerder was Jurgen Grabowski geboren.
Zijn vader was fabrieksarbeider en Jurgen volgde na de lagere school een opleiding voor ondernemer. 

Tot zijn zestiende voetbalde hij in de jeugd van SV Biebrich19.
Hij vertrok naar FV Biebrich02 omdat zijn oude club geen jeugdteam meer op de been kon krijgen. Als zeventienjarige jongen debuteerde hij bij FV Biebrich02 in het eerste en werd daar amateur-international.
In 1965 werd de Wiesbadener aangetrokken door de Bundesligaclub Einttracht Frankfurt.
De vroegere bondscoach van Oranje, Elek Schwartz, was hier trainer. Schwartz was een Grabowski-fan en liet hem als snel debuteren tegen het HSV van Uwe Seeler (2-0 winst).
Bij Eintracht groeide Grabowski uit tot Mister Eintracht.
Wat Cruijff was voor Ajax, Van Hanegem voor Feyenoord, Rensenbrink voor Anderlecht, Overath voor FC Koln en Beckenbauer voor Bayern Munchen was Grabowski voor Eintracht.
De absolute ster en leider. Hij had niet het uiterlijk van een leider. Met zijn smalle gezicht, vale haar en gedistingeerde snor zag hij er meer uit als een aristocratische Engelsman.
Hij had wel de capaciteiten van een absolute ster hoewel hij tot 1974 slechts rechtsbuiten speelde. Net als John van ’t Schip, Gerald Vanenburg en Ruud Gullit was hij hier veel te goed voor.
Na 1974 werd Grabowski bij Eintracht de centrale middenvelder. Als spelverdeler was hij van wereldklasse. Bondscoach Helmut Schon vroeg daarom aan Grabowski op hij voor het WK78 in Argentinie als middenvelder in het Duitse elftal wou terugkeren. De inmiddels bijna vierendertigjarige had er geen zin meer in.
In 1974 en 1975 had hij met Eintracht al de Duitse beker gewonnen. In zijn laatste seizoen 1979-1980 was de UEFA-Cup het doel. Eintracht had een sterk elftal met spelers als Grabowski, Holzenbein, Nachtweih, Bum Kum Cha en Pezzey.
In de derde ronde werd het Feyenoord van Wim Jansen uitgeschakeld. Na 4-1 winst in Frankfurt werd in Rotterdam slechts met 1-0 verloren. Behalve Feyenoord werden ook Aberdeen, Dynamo Boekarest, Brno Zbrojovka en in de halve finale Bayern Munchen (0-2 en 5-1!) uitgeschakeld.
Eintracht Frankfurt stond in de UEFA-Cup finale. Maar zonder Grabowski. In een competitiewedstrijd tegen Borussia Monchengladbach was hij zwaar geblesseerd geraakt na een overtreding van Lothar Matthaus. Grabowski speelde vijftien jaar voor Eintracht waarvan elf jaar als aanvoerder maar kon bij deze finale alleen toekijken. Eintracht won de beker na winst tegen Borussia Monchengladbach. Tijdens de ereronde na afloop in het eigen Frankfurter Waldstadion riepen duizenden mensen de naam van Grabowski.
Op 13 november 1980 speelde Grabowski in Frankfurt met Eintracht zijn afscheidswedstrijd tegen het Duitse WK74-elftal.

Nog steeds is Grabowski actief in het voetbal. Hij speelde eerst nog regelmatig met vroegere Duitse internationals vriendschappelijke wedstrijden. Nu is hij actief betrokken bij het Duitse masterplan. Hij helpt veertien-, vijftien- en zestienjarigen tijdens trainingen met zijn praktijkervaring. Grabowski zit ook nog in het bestuur van Eintracht Frankfurt. 
Hij bezit een verzekeringsbedrijf en heeft sinds kort een nieuwe sport ontdekt.
Met het uiterlijk en het balgevoel van Grabowski is dat natuurlijk golf geworden.

Geschreven met hulp van Matthias Thoma van het Eintracht archief en Horst Schuhmacher van FV Biebrich02.
Ook geschreven met hulp van het boek Topclub Feyenoord deel3, het boek Jurgen Grabowski van Hartmut Scherzer en de prachtige website van FV Biebrich02 (www.biebrich02.de).