Home

De gouden jaren van voetbalicoon Rinus Israel

maart 16, 2017 — Stuyfs Sportverhalen


Rinus Israel, de beste verdediger die Nederland ooit kende. De man met de lange pass, die als keiharde verdediger niet te passeren viel. Maar ook een bikkelharde, cynische, rancuneuze en gemene speler. Die er niet mee zat om tijdens trainingspartijtjes zijn clubgenoten tanden uit de mond te slaan of anders wel zwaar te blesseren. En dat allemaal omdat Rinus niet tegen zijn verlies kon. Ron Jans, nu trainer in het betaalde voetbal, weet daar alles van. Als negentienjarige speler van PEC Zwolle waagde Jans het tijdens een trainingspartijtje de bal door de benen van Israel te spelen. Even later krijgt Jans van Rinus een bewuste ‘elleboog’. Het kostte Jans een tand.

In het zojuist uitgekomen boek ‘IJzeren Rinus’ heeft auteur Harry Walstra geen half werk verricht. Met een vlotte pen neemt Walstra de lezer mee naar het Amsterdam-Noord in de jaren vijftig. Om precies te zijn het Floradorp, de geboortegrond van Rinus. Waar de laatste bij buurtvereniging DWV op zeventienjarige leeftijd zijn opwachting maakte in het eerste elftal. Floradorp, waar zijn voetbaltalenten door de Volewijckers, spelend op het legendarische Mosveld, zo’n honderd meter van Israëls huis, over het hoofd werden gezien.

Stadsgenoot DWS had een betere scout. In 1963 maakte Rinus, met een jaarcontract van 12.000 gulden zijn debuut in het betaalde voetbal. DWS werd dat seizoen landskampioen, onder meer door Israels verdedigende talent. Niet veel later wordt de verdediger door Feyenoord ingelijfd.

Walstra beschrijft de carričre van Israel zonder opsmuk, duikt diverse archieven in, en laat ook veel van zijn vroegere medespelers aan het woord.

Rinus met zijn fabelachtige voetbalinzicht én meedogenloze acties. Voor dat laatste had iedere ‘aanvaller’ de nodige angst. Maar niet iedere voetballer. Er was één speler waar Israël geen vat op had. Of zoals hij dat door Walstra laat optekenen: ‘Met Cruijff had ik als verdediger de meeste problemen gehad. Hem intimideren lukte niet. We hadden vaak geprobeerd hem hardhandig af te stoppen. Het is zelden gelukt.’

In ‘IJzeren Rinus’, beschrijft Walstra Rinus’ interland- én trainerscarričre, met alle ups en downs, maar ook andere anekdotes. Kortom, ‘IJzeren Rinus’ beschreven in vierenveertig hoofdstukken, verveelt nergens.

Daarvoor was de carričre van Rinus Israel te kleurrijk en hectisch.

‘IJzeren Rinus’

Uitgever: Just Publishers. ISBN: 9789.0897.50280. Paperback Prijs: 19,95 euro.

Bron: www.stuyfssportverhalen.com

IJzeren Rinus: "Sportbiografie in klare taal zonder tierelantijnen"

Voor iedereen die jonger dan vijftig jaar is Rinus Israel een mythe. Een vooraanstaand man uit de succesverhalen van voor de eigen tijd. Een verdediger die door betonnen deuren liep. Een verdediger die er persoonlijk voor zorgde dat aanvallers het eind van de wedstrijd niet haalden. IJzeren Rinus van Harry Walstra werpt een heel ander licht op die zaak.

Kwaliteit
De laatste jaren springen sportbiografieën als paddenstoelen uit de grond. Je hoeft maar anderhalve keer een bal rechtuit gespeeld te hebben of je prijkt op een cover. De nadruk ligt vaak op de escapades buiten de lijnen. IJzeren Rinus is een sportbiografie in de puurste zin van het woord. Het gaat over voetbal. Dat is iets wat bij Rinus Israel ook makkelijk kan. Er is interessante stof genoeg. Hij was onderdeel van het DWS-elftal dat als promovendus kampioen werd, hij was onderdeel van de WK-ploeg 1974 en vooraanstaand lid van het Gouden Feyenoord. De schrijver behandelt in chronologische volgorde alle seizoenen, inclusief zijn trainerscarričre.
Harry Walstra schrijft Rinus’ verhaal op in klare taal, zonder tierelantijnen. Het ene verhaal volgt uit het vorige, zonder dat er in tussen hoofdstukken ruimte worden gemaakt voor karakteristieke persoonlijkheden of humorrijke verhalen.

Humor
Dat wil niet zeggen dat er geen humor in het boek zit. Naast het stevige spel is Israel ook vermaard om zijn humoristische uitingen. De bekende gortdroge humor maakte Israel koning van het cynisme. Zo zegt hij tegen een tegenstander van Go Ahead Eagles die na een elleboog zijn gebit op het veld terugvond: ‘Even op je tanden bijten, Jan.’
Het is diezelfde humor die er mede voor verantwoordelijk is dat de trainerscarričre nooit echt helemaal van de grond komt. Israel was niet echt een people manager. Als een speler een bal verkeerd raakte vroeg de coach of de schoenendozen er nog omheen zaten.

Beeld
Uit het boek wordt, mede door de zakelijke manier van schrijven, duidelijk dat de rigoureuze kant van de hoofdpersoon schromelijk wordt overschat. Pas op zijn negenendertigste, een jaar voor zijn spelerspensioen, pakte hij zijn eerste rode kaart.
De voetballer Rinus Israel maakt, voor iemand die hem niet heeft zien voetballen, een stuk meer indruk dan de hedendaagse verhalen hem toeschrijven. Zijn voetballende vermogens leverde hem twee keer de titel vaderlands voetballer van het jaar in een periode waarin Nederland toonaangevend was. Ernst Happel noemt hem ’s werelds beste verdediger.

In een tijd dat iedere voetballer een biografie krijgt is IJzeren Rinus een welkome afwisseling. De Amsterdammer heeft op sportief zoveel gepresteerd dat alleen zijn voetballende verhaal genoeg interessante stof oplevert. Harry Walstra heeft een rechttoe rechtaan boek geschreven dat de moeite waard is om te lezen, zowel om Nederlands succesvolste voetbalperiode als Rinus Israel beter te leren kennen.

Bron: Bol.com/Jouri Zwarts